Twoja przeglądarka ma wyłączoną opcję obsługi skryptów Java.

Komentarz metodologii – ciąg dalszy

Jak pisaliśmy wcześniej nowe Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada w sprawie obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkowa oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw ich charakterystyki energetycznej przedstawia i określa szczegółowo, w jaki sposób, za pomocą jakich wzorów i norm ma zostać sporządzone świadectwo oraz jak ma ono wyglądać..

Ustawodawca w ww. rozporządzeniu rozróżnił również dwa sposoby sporządzania świadectw dla budynków wyposażonych w instalację chłodzącą i bez owej instalacji. Przyjrzyjmy się zatem w jaki sposób wykonać świadectwo dla budynku wyposażonego w instalację chłodzącą.

Jak podaje załącznik numer 6 ww. rozporządzenia wartość rocznego zapotrzebowania na energię pierwotną (wskaźnik EP) obejmuje sumę rocznego zapotrzebowania na energie pierwotną do ogrzewania, chłodzenia, wentylacji oraz przygotowania ciepłej wody użytkowej wraz z energią pomocnicza oraz dodatkowo oświetleniem wbudowanym w przypadku budynków i części budynków użyteczności publicznej stanowiących samodzielna całość techniczno-użytkowa.

Dla obliczania zapotrzebowania na energie pierwotną dla potrzeb ogrzewania i wentylacji oraz przygotowania ciepłej wody użytkowej określa załącznik nr 5 ww. rozporządzenia. Jako system chłodzenia przyjmujemy instalację obsługującą więcej niż jedno pomieszczenie.

Współczynnik EP

Wartość współczynnika energii pierwotnej dla budynków wyznacza się z sumy wartości rocznego zapotrzebowania na energie pierwotną przez system grzewczy i wentylacyjny do ogrzewania i wentylacji (QP,H), rocznego zapotrzebowania na energię pierwotną przez system chłodzenia i wentylacji do chłodzenia pomieszczeń i powietrza (QP,C), rocznego zapotrzebowania na energię pierwotną przez system do podgrzania ciepłej wody (QP,W).

Poszczególne wartości QP,H, QP,C i QP,W wyznacza się z sumy iloczynów rocznego zapotrzebowania na energię końcową (do ogrzewania, chłodzenia, przygotowani ciepłej wody użytkowej) i rocznego zapotrzebowania na energię elektryczną do napędu urządzeń pomocniczych oraz współczynników nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej na wytworzenie i dostarczenie nośnika energii końcowej do ocenianego budynku. Dla budynków wyposażonych w wbudowane oświetlenie dodatkowo do sumy należy doliczyć wartość rocznego zapotrzebowania na energię pierwotną przez system oświetlenia wbudowanego QP,L.

Współczynnik EK

Wartość współczynnika EK wyznacza się analogicznie do metodologii przedstawionej w załączniku nr 5 ww. rozporządzenia.

Dodatkowym elementem jest tylko wartość energii końcowej, wyznaczanej ze wzoru:
QK,C = QC,nd / ηC,tot
Gdzie QC,nd jest wartością ilości chłodu niezbędną na pokrycie potrzeb chłodzenia budynku w okresie miesięcznym, a wartość ηC,tot jest przyjmowana z iloczynu średniego europejskiego współczynnika efektywności energetycznej wytworzenia chłodu nośnika energii doprowadzonej do granicy bilansowej budynku (energii końcowej) liczony zgodnie z wytycznymi Eurovent (dodatkowe informacje na stronie http://www.eurovent-certification.com/) i średniej sezonowej sprawności akumulacji, transportu, regulacji i wykorzystania chłodu w budynku.

Dokładne wartości współczynnika efektywności energetycznej wytworzenia chłodu dla poszczególnych rodzajów źródeł chłodu i systemów chłodzenia przedstawia tabela 1 załącznika 6 ww. rozporządzenia. Kolejne tabele podają wartości poszczególnych sprawności uwzględnionych w iloczynie.

Zyski ciepła i sezon chłodniczy

W obliczeniach zapotrzebowania na energie końcową na potrzeby chłodzenia i ogrzewania budynku wykorzystuje się prostą metodę obliczeń miesięcznych, zbliżoną do punktu 3.2 załącznika nr 5 do rozporządzenia. Metoda obliczeń umożliwia wyznaczenie miesięcznych wartości zużycia ciepła na cele ogrzewania lub chłodu dostarczanego bezpośrednio do wydzielonej strefy cieplnej budynku o regulowanej wartości temperatury powietrza wewnętrznego. Dla budynku wielostrefowego zapotrzebowanie na ogrzewanie i chłodzenie wyznaczane jest dla każdej strefy. Przegrody znajdujące się między strefami traktuje się jako adiabatyczne, tzn., że nie uwzględnia się oddziaływań termicznych pomiędzy strefami. Pomija się także wymianę powietrza pomiędzy strefami.

Długość trwania sezonu chłodniczego obliczana jest w analogiczny sposób do sezonu grzewczego. Dla poszczególnych miesięcy obliczane są składowe  (0..1) danych miesięcy w sezonie chłodniczym wynikające z potrzeb chłodniczych budynku.

Jak widać metodologia dla budynków wyposażonych w system chłodzenia różni się od metodologii zawartej w załączniku 5., jednakże w celu przygotowania świadectwa dla takowego budynku należy znać nie tylko załącznik 6 ale również pozostałe załączniki rozporządzenia.

Znajomość zasad zawartych w Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada w sprawie obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkowa oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw ich charakterystyki energetycznej jest podstawą do wykonywania zawodu doradcy / certyfikatora energetycznego. Aby móc sprawnie posługiwać się zasadami w w/w Rozporządzeniu należy także poznać szereg norm oraz kwestii technologicznych z zakresu ochrony cieplnej budynku (fizyki budowli), wentylacji, ogrzewnictwa i klimatyzacji.



Powrót

 
Audyt energetyczny sposobem na efektywność energetyczną